Zorg jij goed voor jezelf?

Rode draad

Heb jij ook een rode draad in je leven?

Mijn rode draad is dat ik al vanaf mijn 5e jaar ging zorgen voor anderen.

Ik had altijd vriendjes en vriendinnetjes met problemen en als ik hun problemen had opgelost dan had ik geen vriend of vriendin meer.

Zo belandde ik ook in de zorg, kon ik lekker voor anderen zorgen.

Ik kreeg mannen met problemen en zelfs kinderen waar ik veel voor ging  zorgen. En ik had totaal geen tijd om van ze te genieten en een echte moeder te zijn.

Dit hield ik 45 jaar vol en toen kwam die man met de hamer.

Iemand vertelde mij dat IK eigenlijk egoïstisch was. Mijn haren ging overeind staan en eigenlijk werd ik een beetje boos. Ik egoïstisch, ik hielp anderen toch altijd!

Ze legde mij uit dat ik het niet onvoorwaardelijk deed. Allereerst ging ik altijd al helpen voordat de ander om hulp had gevraagd. Maar heel diep van binnen was ik op zoek naar waardering, wilde ik aardig gevonden worden; ik ben toch goed, ik mag er toch zijn.

Allemaal dingen die ik mezelf mocht geven. Ik mag van mezelf houden en goed voor mezelf zorgen.

Want ja, dat ben ik al die jaren vergeten. Sterker nog, ik wist niet eens hoe ik voor mezelf kon leven. Het heeft mij veel moeite gekost maar het gaat mij steeds beter af.

Wat zie ik veel vrouwen van mijn leeftijd, die zo moe zijn of zelfs bijna of helemaal opgebrand. Wij zijn bijna de eerste generatie vrouwen die zijn gaan studeren, een carrière kregen, gingen trouwen, kinderen kregen en 10 weken later hun baan weer op zich namen. Daarnaast het huishouden, partner zijn, maar ook dochter, zus en vriendin en daardoor onszelf helemaal vergeten.

Ja, wij namen het er allemaal bij. Ik zie het nu bij mijn schoondochter ook gebeuren. Een kleintje, een carrière (en tegenwoordig moet je wel allebei werken). En ondanks dat er mannen zijn die ook taken op zich nemen in het huishouden, wij vrouwen hebben heel sterk de neiging de controle te willen houden of vinden dat we het ze moeten vragen of ze er op te wijzen. Wij vrouwen blijven veel regelen en de zorg op ons nemen en vinden het best zwaar. En we vragen onze mannen niet eens of ze het van ons verwachten!

Nu ben ik in de gelukkige omstandigheden dat het gehele huishouden geregeld wordt door mijn man, dus ik kan dat loslaten, heerlijk.

Dit alles was voor mij de reden dat ik GHAAV ben begonnen. Dames, eerst voor onszelf zorgen.

Net als in het vliegtuig bij de veiligheidsinstructie. Eerst zelf het zuurstofkapje opzetten en dan pas bij je kind, of anderen helpen.

Als je goed voor jezelf zorgt kun je veel beter voor anderen zorgen. Dus durf ook een keer nee te zeggen. Want dat is een JA tegen jezelf.

Het is tevens mijn missie geworden en ik hoop dat vele moeders mij zullen volgen. Zodat wij onze dochters leren goed voor zichzelf te zorgen en zij niet, net als wij, op hun 50ste, of zelfs eerder, al opgebrand zijn.

Zorgen voor jezelf betekent bij GHAAV niet alleen dat de buitenkant aandacht krijgt, maar juist ook de binnenkant.

Met voetreflextherapie in combinatie met de oude Chinese traditionele geneeswijze en spiegelcoaching kunnen we ook aan de binnenkant werken. Werken aan klachten zoals stress en burnout, vermoeidheid, hoge bloeddruk, etc.

Daarnaast is voeding een heel belangrijk onderdeel van je leefstijl voor meer energie en een goede gezondheid. De oude Chinese geneeswijze zegt niet voor niets ‘De beste dokter staat in de keuken’.

Nu ben ik erg geïnteresseerd in voeding, maar dat is niet mijn specialiteit. Hiervoor adviseer ik je eerder om bijvoorbeeld eens een kijkje te nemen op de pagina van Aniek Jonckers van Puur Power.

Ik heb jarenlang hard aan mezelf gewerkt om erachter te komen hoe ik beter voor mezelf kon zorgen en echt, het voelt zoveel beter!

Maar ook ik trap nog wel eens in een valkuil, hoor.

Ik zou zeggen, zet vandaag de eerste stap in het goed voor jezelf zorgen.

Liefs,
Ellen

Goede voornemens

Al jaren heb ik geen goede voornemens meer met Oud en Nieuw. Jarenlang riep ik samen met mijn vriendin “Dit wordt mijn jaar.” Nou, ik kan je vertellen, dat ging altijd al snel mis, vaak al in de eerste week van januari.

Mijn leven gaat niet over rozen en dat geldt denk ik wel voor iedereen.

Dat is het LEVEN. Anders zou het maar saai zijn, toch?

Nu stond ik van de week op de weegschaal…oeps, 6 kilo aangekomen. Als ik al goede voornemens had gehad dan was het voornemen om af te vallen een regelrechte, gigantische mislukking geweest. Dus maar goed dat ik me in december niet had voorgenomen 5 kilo af te vallen.

Natuurlijk weet ik dat gezond eten, minder suikers en (meer) bewegen goed is voor je gezondheid en zeker een positief effect heeft op je huid. Je huid straalt en ziet er jonger uit. Ook is het zo dat die suikers gaan kleven aan je collageen waardoor je van die kuilen in je wangen krijgt. Moet je weer van die bindweefselmassages ondergaan. Sta ik daar ’s avonds mijn kuilen proberen los te krijgen voor de spiegel.

En je wordt zo moe van veel suikers eten.

Maar ik ben zo’n verdomde emo-snaaier. Vanaf november was ik al weer gigantisch aan het snoepen. Als ik in mijn hoofd krijg: ik wil drop. Nou, berg je dan maar want ik kan beter die zak drop gewoon kopen aangezien die gedachte niet uit mijn hoofd te krijgen is tot ik die zak gekocht heb en helemaal heb leeggegeten.

Vanuit de Chinese geneeswijze weet ik dat mijn miltenergie dan verzwakt is. Zoet staat voor liefde te kort. Nu kan ik de schuld meteen bij mijn man leggen. Maar dan zou ik hem gigantisch tekort doen want ik heb de liefste en meest zorgzame man die je maar kan bedenken. Het is een tekort aan liefde voor mijzelf. Even stil staan bij wat er aan de hand is, waar heb ik behoefte aan. En ja, ook ik vind het heel erg moeilijk om te ontdekken waar ik behoefte aan heb. Eerlijk gezegd neem ik gewoon niet de tijd om het uit te zoeken.

Ik ga maar door en luister niet naar de signalen. Zelfs de lekkage in de leukste week van het jaar hield mij niet tegen.

En toen kwam januari. En wat voelde deze maand zwaar. Terwijl ik er eigenlijk van uitging dat dit een topjaar voor GHAAV ging worden want ik had allemaal zulke leuke plannen gemaakt eind vorig jaar. Oh betrapt, toch een klein beetje een goed voornemen.

Ik ging mij zorgen maken. En tuurlijk weer zo’n signaal van de miltenergie.

Inmiddels kwam er niet veel actie meer uit mij. Ik verstopte mij in een puzzelboekje, of hing voor de tv. Weer zo’n miltenergiesignaal. Wel was ik verplicht gaan bewegen; danslessen volgen, lopend naar het werk, regelmatig een wandeling maken in de hoop dat mijn mindset verbeterde. Maar energie kreeg ik er niet van (behalve van het dansen).

En jawel hoor, toen kwam de GRIEP. Dan MOET je wel luisteren naar je lichaam. Twee dagen liggen slapen. De derde dag even douchen. Wat kost dat een energie, zeg! Ik lag meteen weer 3 uur te slapen.

Één groot voordeel: ik ben wel meteen 3,5 kilo kwijt!

Maar mijn les is hopelijk nu eens duidelijk voor mij. Als ik ga snoepen is er iets aan de hand. Luister naar je lichaam en neem eens de tijd om stil te staan waar jij behoefte aan hebt, wat is er aan de hand.

Ik ga in ieder geval mijn miltenergie weer in de watten leggen.